ELLERİMDEN TUT, YOKSA DÜŞECEĞİM...- BÖLÜM 6-

BÖLÜM 6: YENİDEN DOĞMAK… AŞK’A…

Zil çaldığında Amy’nin sabrı tükenmek üzereydi. Hızla koşup kapıyı açarken “Nerede kaldın?” dedi, heyecanla. 

“Böyle beklediğini bilseydim, daha hızlı hareket ederdim.”

“Josh?” 

Amy, Mary yerine karşısında onu görünce ne diyeceğini bilemeden öylece kalakaldı.

“Mary sana söylemedi mi?” dedi Josh içeriye girerken, Amy olumsuz anlamda başını salladı.

“Bu gece gelemeyecekmiş ve yalnız kalmanı istemediği için beni aradı.”

ELLERİMDEN TUT, YOKSA DÜŞECEĞİM... -BÖLÜM 5-

BÖLÜM 5: KAYIP ZAMANLAR GEZGİNİ

 Tom’un tüm ısrarlarına rağmen Kristen kendi evine gitmek istediğini söyledi. Robert ise bardan çıktıklarından beri ağzını açıp tek kelime etmemiş, başı önünde öylece düşünüyordu. Sadece bir marketin önünden geçerken kafasını kaldırdı.

“İçecek bir şeyler alalım, Tom.” dedi.

Tom başıyla Robert’ı işaret ederek Kristen’e fısıldadı.

“Lütfen gel, şu an sana çok ihtiyacı var.”

Kristen saatlerdir bastırdığı öfkesini sonunda dışa vurdu. “Onun bana değil, onu terk edip giden şu kıza ihtiyacı var!”

Günlük Mevzular- SON'LAR ÜZERİNE

"Hepsi bu kadar... Şimdilik."

Birkaç kişiyi daha öldürdüm. Neyse ki bu -bolca vaat yüklü- "şimdilik" sözü kalbimi ferahlatıyor.

Sonsuza kadar süren romanlar olsun istiyorum. "Onlar erdim muradına... bla bla" diye biterek -içimde koca bir boşluk hissiyle- dakikalarca saf gibi son cümleye baktıranları değil!

İnsan bir kitabı sevdiğinde -hele o bir seri ise- beraber yaşamaya fazlaca alışıyor sanıyorum. İstediği her an, günün her saatinde varlığından mutluluk duyduğu arkadaşlarına koşmak, huzurlu ve mutlu hissettiriyor. Ve biliyor ki o sabırlı ve sadık arkadaşlar, kendi hikayelerini anlatmak için hep onu bekliyor.

Ve her güzel şey gibi bunun da sonu geldiğinde ise...

Aslında en çok kendime kızıyorum. "Biraz daha yavaş! biraz daha...." 

Fark eden bir şey olmuyor aslında, ister bir ister yüz sayfa; ister iki ister on gün sonunda aynı noktaya varıyor işte insan.

Yüzünde aptalca bir ifadeyle son cümleye bakakalıyor...

MASUM ŞEY - Innocent Thing - Thorn

Dün gece izleyecek bir şeyler ararken rastladım bu filme. Açıkçası Close Range Love tarzı bir şey sanmıştım amma...

Ben romantizm beklerken film psikopata bağladı resmen, her karakter birbirinden beter çıktı.

Ama yine de izlenir bir filmdi, çok çok beğendim diyemesem de farklıydı yani. Bu arada film +18 arkadaşlar, bilginize.

THE LAST CİNDERELLA

İnanırsa, herkes bir külkedisi olabilir.

"Hadi canım sende!" diyesi geliyor insanın değil mi?

Eh film işte... 
Yoksa nerdeeee iki taş adam bulacaksın da ikisi de aşktan ölüp bitecek, sen de arada kalacaksın. Çok öncelerden görmüş birileri bu rüyayı hatta üstüne bir de şarkı yazmış. "Rüyalar gerçek olsa... bla bla"

Neden hep birini seçmek zorundayız ki?
İkisini de alsak :D

Ama zalım dünya hallerinden soyutlayıp kendini, insan yine de bir mutlu oluyor sanki. "Ya tutarsa." hesabı "ya olursa" diye düşünüp saçma sırıtışlardan alamıyor kendini.

Bu kadar girizgah yeter herhalde. 11 bölümden oluşan dizimiz Son Külkedisi. (Sondan bir önceki mi deselerdi? ee biz ne olacağız o sonsa?)