Günlük Mevzular- MUTLULUK KAYBINDAN ÖLMEK...

Mutsuzluk paçamızdan akıyor...

Kimi görsem üzgün, kafamı nereye çevirsem farklı sesler yükseliyor. Daha bir gün, bir saat hatta bir dakika önce diğeri olmadan nefes bile alamayacağını söyleyen iki kalp bir anda nasıl da uzaklaşıyor birbirinden?

Nerelere saklanıyor o sevgi sözcükleri? O sıcak sarılmalar? Sadece iç yakan kelimeler dökülüyor o anlarda ağızlardan.

Peki ya ne için? 
Anlatamamaktan... Ne kadar çok bağırırırsak o kadar anlatırız sanıyoruz kendimizi, ne kadar sesli söylersek o kadar bilecek ya karşıdaki özümüzü. Veryansın ediyoruz böylece... 

Oysa önce anlamayı öğrenmeli insan,anlatmaktan önce anlayabilmeyi...

Yoksa uzaklaşıyor kalpler... Uzaklaştığı için daha çok bağırıyor insan da. "Beni duy! Ne söylediğimi, ne hissettiğimi anla!"

Amma velakin nafile işler bunlar, önce sen karşıdakini duymadıkça...

MİM #4: 200 Yıl Sonra Bugün

Sevgili MariPosa geçenlerde beni mimlemişti. Fakat okuldur, şudur, budur ancak vakit bulabildim. Özürlerimle...

Hayallere dayalı konuları seviyorum bunun içindir ki bu mimi de çok sevmiştim. 200 yıl sonra bir günümüzü anlatacağız. 

Benimki bir günlük sayfası oldu... 
     

Günlük Mevzular - Dikkatsizlik mi, Umursamazlık mı?

Dikkat eksikliği, bulaşıcı bir hastalık gibi gittikçe yayılıyor. Öyle ki, insanlar çoğu zaman etraflarında olup bitenlerden bihaber yaşıyorlar.

Kendilerini dış dünyaya kapatıp sadece kendi problemleriyle uğraştıklarından mı çevreye karşı bu kadar köreliyorlar yoksa algılarını bu denli kısıtlayan umursamazlık mı? Bilemiyorum.

Amma velakin Honkong'da makyaj ustası Sandra Bakker'in yaptığı çalışma, insanlardaki bu sorunun ne kadar üst düzeyde olduğunu kanıtlar nitelikte.

ELLERİMDEN TUT,YOKSA DÜŞECEĞİM... -BÖLÜM 11-

BÖLÜM 11: KÖRDÜĞÜM

Robert, direksiyonu sımsıkı tutmuş bir an gözlerini kırpmadan hastanenin çıkış kapısını izliyordu. Tom, huysuzca söylendi.

   

“Kristen, bir mesaj daha göndermiş. Kendi evine gidiyormuş, eminim çok sinirlidir.”

   

Robert, tepki vermedi. Hastaneden çıkıp, o koltuğa oturduğundan beri bir kez bile konuşmamıştı.  

  

“Dostum, gitmeyecek miyiz?”

   

Robert sonunda başını çevirip Tom’a baktı.

   

“Şurada bir taksi durağı var, eğer istiyorsan sen gidebilirsin.” dedi ve kapıyı izlemeye geri döndü. 

   

Dakikalar sonra Tom, umursamaz bir tavırla telefonuyla oynarken söylendi.

   

“Sence, Mary aptal biri mi?”

Etkinlik - Hazan Mevsimi

Sevgili deeptone beni çok güzel bir etkinlikte mimlemişti. Öncelikle teşekkür etmek istiyorum bu yüzden.

heybemde fotoğraf blogunun sahibi Ebrar'ın yaptığı bu etkinlik şöyle; 

Linkte bulunan Ebrar'ın çektiği fotoğraflardan birini seçerek hissettiklerimizi yazıyoruz. Aslında yazmayı çok seviyorum ama şu sıralar sanırım köreldim ^_^

Ya da daha da kötüsü ben zaten hep kötüydüm, yazıyorum sanıyordum... Neyse öz eleştiri sırası değil tabi ki. 

3 fotoğraftan sonbaharı seçtim ben ve bir şiir yazmaya çalıştım.