BÖLÜM
11: KÖRDÜĞÜM
Robert, direksiyonu sımsıkı tutmuş bir an
gözlerini kırpmadan hastanenin çıkış kapısını izliyordu. Tom, huysuzca
söylendi.
“Kristen, bir mesaj daha göndermiş. Kendi
evine gidiyormuş, eminim çok sinirlidir.”
Robert, tepki vermedi. Hastaneden çıkıp, o
koltuğa oturduğundan beri bir kez bile konuşmamıştı.
“Dostum, gitmeyecek miyiz?”
Robert sonunda başını çevirip Tom’a baktı.
“Şurada bir taksi durağı var, eğer
istiyorsan sen gidebilirsin.” dedi ve kapıyı izlemeye geri döndü.
Dakikalar sonra Tom, umursamaz bir tavırla
telefonuyla oynarken söylendi.
“Sence, Mary aptal biri mi?”
