Etkinlik: DİLEK ZAMANI

                                 
2016'nın yaklaştığı şu günlerde hepimiz, yepyeni bir yılın getireceği güzellikler için heyecanlıyız herhalde. 

Yeni yılın tüm arkadaşlarımın hayallerini gerçekleştirmesini diliyorum ve birlikten kuvvet doğar hesabı, "Dilek Kardeşliği" etkinliğini başlatmak istiyorum.

Ne kadar çok kişiye ulaşırsak, umut da o kadar artacaktır.

Bu güzel etkinlikte 2 temel kuralımız var:

1. Tüm kalbimizle öncelikle diğer arkadaşlarımızın dileklerinin kabul olmasını istemek.
2. Kendi dileğimizi de altına eklemek.

İsteyen blogger arkadaşlarım benim yazımı bloglarında paylaşırsa çok mutlu olurum. Ya da yazımın linkini de vererek yeni bir yazı yazabilirler böylece daha çok kişiye ulaşacağımızı düşünüyorum.

Öyleyse haydi baylar-bayanlar, sevgili dilek kardeşlerim ^_^ 

Gerekli tüm alet edevatı ben getirdim, siz sadece tüm kalbinizle yanımda olun yeter.

Başlayalım mı o zaman?

Mim #6: MERAK EDİYORUM!

Sevgili Kore Fenomeni ve Deneyimli Anne beni yine uzun uzun zaman önce mimlemişti. Bilgisayarımdaki sorun nedeniyle biraz geç yapıyorum ama kusura bakmayın kızlar artık.

Mim konusu ise tam da şudur; 

"Merak ediyorum!
Takıntılarınızı, sevdiğiniz ya da sevmediğiniz şeyleri."

Öhömmm öyleyse başlayalım bakalım neler çıkacak, sanırım biraz uzun bir liste olacak benimkisi.

Bakalım ben kimmişim ^_^

ELLERİMDEN TUT, YOKSA DÜŞECEĞİM... -BÖLÜM 14-

BÖLÜM 14: DÜŞ KESİĞİ

“Efendim?” 

Amy yine Robert’ın aradığını düşünerek açtı çalan telefonu, ama duyduğu bir bayan sesiydi…

“Merhaba Amy, ben… Robert’ın kız arkadaşıyım, adım Kristen.”

Amy şaşırmıştı, demek Robert’ın bir de kız arkadaşı vardı. “Beni neden arıyor ki?” diye sordu kendine. Amy’den cevap alamayınca Kristen yineledi.

  
“Amy?”

  
“E..evet. Buradayım.”

  
“Seninle konuşmak istiyorum, tabi eğer vaktin varsa…” Amy bu cümle karşısında daha da şaşırdı.

Melankolik Masallar #1

Kaçıp saklanabiliyor insan her şeyden... 

Kendini acıtan, hayatını zorlaştıran, katlanamadığı hatta bırakamadığı her şeyden...

Mutlaka buluyor sığınacak bir kuytu, rüzgarın değmediği -ya da değmeyeceğini sandığı.-

Ama nasıl saklanır kendisinden?

Nasıl bırakıp gidebilir onu bir yerlerde?

Oysaki asıl istediği bu oluyor çoğu zaman kaçarken; kendinden uzaklaşmak ama ne mümkün. 

Gölgesini bırakabilse bir sokak lambasının altına belki daha kolay olacak her şey. Ama biliyor gittiği her yerde tam ardında olduğunu, en karanlık dehlizlerde bile küçücük bir ışık süzmesi yetiyor gerçeği ortaya çıkarmaya. Ne kadar koşarsa o kadar hızlanıyor o da ve ne kadar iterse o kadar bütünü oluyor.

"Alışmalı" diyor bazıları...

"Alışmalı kendinle yaşamaya..."

Sanki aksi mümkünmüş gibi!

Listen to your heart...

Çok çok çok eskilerden yaptığım bir video hep yazmak olmuyor birazcık da söyleyelim :)

Listen to your heart..

Kim Hyun Joong eşliğinde :)