Günlük Mevzular- HER ŞEY İYİ OLUR MU GERÇEKTEN?

Bazen hayatın birkaç adım gerisinden gittiğimi düşünüyorum.

Hatta birkaç kilometre...

Zaman akıyor, insanlar akıyor ve ben öylece durup bekliyorum gibi. Doğru zamanlarda doğru tepkiler vermeyi de kaçırıyorum böylece. Ve yanlış zamanlardaki doğru tepkiler konusunda da hiç iyi olmadım zaten.

Kendime şunu soruyorum: "Burası, durduğum bu nokta, olmak isteğim yer değilse; o yer neresi?"

Hep doğruyu düşünüp, doğruyu yaptığın o yer neresi?

Ya da daha iyisi, yapılan yanlışların bile doğrular kadar önemli olduğu o yer neresi? Zaten öyle mi diyorsunuz? Siz hangi masalın pozitif, dürüst, sevecen kahramanıydınız? Tanıyamadım kusura bakmayın.

Günlük Mevzular- MUTLULUK KAYBINDAN ÖLMEK...

Mutsuzluk paçamızdan akıyor...

Kimi görsem üzgün, kafamı nereye çevirsem farklı sesler yükseliyor. Daha bir gün, bir saat hatta bir dakika önce diğeri olmadan nefes bile alamayacağını söyleyen iki kalp bir anda nasıl da uzaklaşıyor birbirinden?

Nerelere saklanıyor o sevgi sözcükleri? O sıcak sarılmalar? Sadece iç yakan kelimeler dökülüyor o anlarda ağızlardan.

Peki ya ne için? 
Anlatamamaktan... Ne kadar çok bağırırırsak o kadar anlatırız sanıyoruz kendimizi, ne kadar sesli söylersek o kadar bilecek ya karşıdaki özümüzü. Veryansın ediyoruz böylece... 

Oysa önce anlamayı öğrenmeli insan,anlatmaktan önce anlayabilmeyi...

Yoksa uzaklaşıyor kalpler... Uzaklaştığı için daha çok bağırıyor insan da. "Beni duy! Ne söylediğimi, ne hissettiğimi anla!"

Amma velakin nafile işler bunlar, önce sen karşıdakini duymadıkça...